ว่าจะเข้ามาอัพๆตั้งกะเช้า พอมาเปิดเจอหน้าว่างๆ ก็ไม่รู้จะพิมพ์อะไร

จนในที่สุดก็เข้า วันใหม่จนได้>_< เป็นนิสัยนกฮูกอะนะ

พรุ่งนี้เรียนแค่ช่วงเช้าหรอก เลยนั่งแร่ดอยู่หน้าจอได้อีก

ว่าแล้วก็มาเข้าเรื่องกันเลย

**หมายเหตุ เรื่องราวที่จะเล่า คือเรื่องที่เกี่ยวกับเกมส์ Ragnarok ทั้งหมด

ไม่แปลกที่จะงง หากคุณไม่ได้เล่น

The Story Of เจ้าหญิงแห่งฟากฟ้า

ลูกสาวคนสวยของเรา เลเวล99 แล้วค่ะ พรีสโข่งๆ นานๆจะอัพ ได้เปลี่ยนเป็นไฮพรีสกะเขาซะที งานนี้ต้องยกผลประโยชน์ให้กับการEXP*2(แค่)3วัน ของRO

ถึงได้มีแก่ใจฮึดโดเรมี(บอท) ซึ่งปกติตายเอาๆ-*-

ตัวนี้เป็นตัวละครRO ที่เรารักมากเช่นกัน รองลงมาจาก Arisa แด๊นซ์สาว

และ Fairytale แม่นู๋เทควันโด

เพราะ ตัวนี้ทำให้เรารู้จักกับเขาไปทั่ว ด้วยการ เอบี ฮีล วาปกาสฟรี ไปจนถึงชุบ

ที่เล่นตัวนี้ หรือพรีสเพราะ

1.มีคนเคยตราหน้าเราไว้ประมาณว่า คนอย่างเราเล่นพรีสไม่ได้หรอก

2.มีคนที่เคย(จะ)รัก บอกไว้ว่า เล่นพรีสเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะ

3.พรีสเป็นอาชีพที่ไปทางไหนก็มีแต่คนต้องการ

4.เวลาเก็บเลเวลมักคิดเสมอว่า ถ้าเราเล่นพรีสเราจะช่วยคนอื่นให้เต็มที่

เราจึงปั้นตัวละครนี้ขึ้นมา โดยไม่บอกใครว่าเป็นเรา

เหตุผลที่ปั้นหนักไปทางเหตุผลข้อแรกกับข้อที่4 มากกว่า เพราะคนเล่นอื่นๆไม่ค่อยทำตัวตามที่พรีสควรจะเป็น ขอเอบีก็ไม่ให้ ขอฮีลกว่าจะให้ก็ตายก่อนก็มี พอเราตายก็เก็บเงินค่าชุบวะงั้น ตั้ง1000 zeny สมัยนั้น พรีสรวยจากการชุบศพ ขายวาป-*-

เนื่องจากไม่มีได้บอกใคร เราจึงสามารถนำตัวละครไปนั่งแหมะที่ไหนก็ได้ เพื่อสืบพฤติกรรมของใครหลายๆคนที่เราแคลงใจ และนั่นก็ทำให้เราถึงบางอ้อ ว่าผู้ชายน่ะม่อขนาดไหน ต่อหน้าเราพิมพ์อีกอย่าง ลับหลังพิมพ์อีกอย่าง ทำให้เราตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ง่ายขึ้น

จนกระทั่ง คิดตั้งกิลด์ขึ้นมาเอง คือกิลดิ์แชท เพราะ พรีสก็เป็นสัญลักษณ์ของคนชอบคุยได้เป็นอย่างดี เลเวลไม่เก็บ แต่เดินเล่นและนั่งคุย อยากรวมขาแชทมาไว้ด้วยกัน อยากชวนคนที่เราเจอมาอยู่เฮฮา และไม่อยากไปอยู่กะกิลดิ์ไหนๆอีก

ถึงใครๆจะว่า พรีสไม่เหมาะที่จะเป็นหัวหน้ากิลก็ตาม แต่เราชอบของเรา เพราะไม่คิดจะไปชิงดีชิงเด่นอะไร อยู่แล้ว อยู่แบบคน(แอบ)กว้างขวางดีกว่า เรารู้จักคนอื่น คนอื่นจะไม่รู้จักเรา

ถ้าเราไม่อยากให้รู้จัก หุหุ

เก็บๆ เก็บเลเวลเรื่อยมา พี่ชายคนที่เคยชักชวนก็ห่างหายไป ไม่เป็นไรหาแชเองก็ได้

ปกติก็แบบนี้ แกร่งด้วยตัวเอง

แต่มาเจอยุคที่พรีสขาดคนแชยาก ก็ทำเอาลำบากเหมือนกันน้า

คนเริ่มห่างหาย พึ่งเทคโนโลยีมากขึ้น อีกทั้งจะหาแชแต่กับวิก็ลำบาก เพราะพวกวิส่วนใหญ่ต่างมีกิลมีพรีสส่วนตัว ลงดัน เราไปไม่ได้หนิ เป็นหัวหน้ากิลด์ จะไปก็ต้องยุบ บร้าหรอ

แต่ไม่เป็นเรา เราไม่เกี่ยงคนแชอยู่แล้ว เลยเก็บกับฮัน กับครูเซเดอร์ ไปแกรนพวกผี

ชีวิตก็มีสีสันดี เบื่อๆก็ไปแทงค์ให้โนวิท และคุยเล่นกะคนแถวนั้น

โชคดี ที่ได้รู้จัก นาว พี่ชายใจดี ดูแลเรื่องเทคโนโลยีให้เราได้ใช้กับเขามั่ง

การโดเรมีจึงเริ่มขึ้น แต่ก็อัพเองจนถึง เวล 96-*-

ตูม !!!! (เน็ตไม่ดี) ตายเอาๆ จึงได้รามือไปพักนึง แล้วปั้น ลูกเทควันโด ไม่ก็เล่นBS

อะนะ ลูกเท 99ไปแล้ว จะมี*2ด้วย 3วันแน่ะ เลยกลั้นใจโดเรมีต่อ อีกนิด

และแล้ววันที่เท้ามีไฟก็มาถึงเมื่อวันอาทิตย์ ที่3 ธันวาคม49

ก็ได้เวลาเปลี่ยนเป็นพรีส เป็นขั้นที่สูงกว่า

ไฮอโค ถึงจะลำบาก แต่ก็ดีกว่ายุคแรกๆ เพราะไฮอโคน้อยตัวนี้

มีเพื่อนๆคอยช่วยเหลือ และไม่ได้เดินคนเดียว

พี่เราบอก แทงค์ให้ไฮอโคตัวเดียว มีคนตั้ง 3คนคอยช่วย

คิคิ ต้องขอบคุณ

เทพ แยม มล พี่ชา และพรีส ใจดี Mintra +ทุกๆคนที่ช่วย อุ้มสมไฮอโคน้อย

เข้าปาร์ตี้เร่งSP ที่กาส

จนในที่สุดก็เป็นไฮพรีส สมใจ และรอวัน 99 อีกครั้ง

ปัจจุบัน LV.70 Job31