2009/Aug/04

ภาระหน้าที่

ความเป็นจริง

ระยะทาง

มันเป็นสิ่งที่ทำให้เราต้องห่างกัน

บอกตัวเอง บอกทุกคนเสมอ ว่าต้องเลือกชีวิตจริงไว้ก่อน

แต่เมื่อเดินอยู่คนเดียว ก็อดเหงาไม่ได้

อยู่เล่นกะใคร มันก็ไม่เท่าเล่นกะคนสนิท

เข้าใจความรู้สึกของปีเตอร์แพน

ฉันไม่ได้ไม่อยากโต แต่ฉันก็ไม่อยากจะโต

และก็เพราะบางครั้งเราก็อยากจะมีพื้นที่ของความเป็นเด็กไว้บ้าง

และก็อยากจะมีใครสักคนคอยรับฟัง

เพราะเป็นฝ่ายฟังคนอื่นมาตลอด

สุดท้ายก็หนีไม่พ้น กับการเล่าให้ตัวเองฟัง

และปลอบโยนตัวเอง

 

Comment

Comment:

Tweet


ไม่ได้เข้ามาทักทายพี่ซะนานเลยค่ะ

ช่วงนี้งานยุ่งมากๆเลย เข้าใจพี่เลยนะคะ เกี่ยวกับเรื่องภาระ หน้าที่ ตอนนี้หนูก็กำลังจะตายแย้ววว แงๆๆ
#7 by [- KaOru -] At 2009-09-19 03:28,
ยอดมาก
#6 by micheal jackson (113.53.148.184) At 2009-08-17 12:47,
แจ่มมาก
#5 by download mp3 (113.53.148.184) At 2009-08-17 12:46,
โฮ้ววว จริง ๆ ค่ะ

คนเราจะมีความคิดที่เด็กบ้างไม่ได้หรอ
บ้างครั้งคิดเหมือนผู้ใหญ่ ก็เหนื่อยเกินไปที่จะใช้ชีวิต
#4 by TataRz~* At 2009-08-15 10:02,
ทุกคนคงเคยรู้สึกในจุดนี้คับ
ต้องลองไว้ใจคนเพิ่มเติมแม้นมันจะเสี่ยงเจอคนไม่ดี
และ เห็นด้วยกะ #1

confused smile
#3 by p.cobra At 2009-08-07 02:20,
ความเป็นเด็กอยุ่ในตัวของทุกคนครับ ไม่ได้ไปไหนอยู่ที่ว่าเราจะหาที่ว่างเอามันออกมาได้หรือเปล่าในสังคมของผู้ใหญ่ยุคนี้ sad smile
#2 by Noar Wolkins At 2009-08-05 07:51,
^-^ มาเล่าในบล็อคก็ได้ค่ะ ยังไงตรงนี้ก็ระบายได้ดีในระดับหนึ่งล่ะ
#1 by joyka At 2009-08-04 19:52,

☻uางมาs☻๛Girl-In-Game๛
View full profile