ภาระหน้าที่

ความเป็นจริง

ระยะทาง

มันเป็นสิ่งที่ทำให้เราต้องห่างกัน

บอกตัวเอง บอกทุกคนเสมอ ว่าต้องเลือกชีวิตจริงไว้ก่อน

แต่เมื่อเดินอยู่คนเดียว ก็อดเหงาไม่ได้

อยู่เล่นกะใคร มันก็ไม่เท่าเล่นกะคนสนิท

เข้าใจความรู้สึกของปีเตอร์แพน

ฉันไม่ได้ไม่อยากโต แต่ฉันก็ไม่อยากจะโต

และก็เพราะบางครั้งเราก็อยากจะมีพื้นที่ของความเป็นเด็กไว้บ้าง

และก็อยากจะมีใครสักคนคอยรับฟัง

เพราะเป็นฝ่ายฟังคนอื่นมาตลอด

สุดท้ายก็หนีไม่พ้น กับการเล่าให้ตัวเองฟัง

และปลอบโยนตัวเอง